Ga direct naar de gevangenis. Komt u langs start, dan ontvangt u geen €200. (Bekerpotje)

[Als u een positief getint verslag wilt lezen, is dit stukje wellicht niet voor u.]

Afgelopen clubavond was aan mij het genoegen om weer eens langs te komen verschijnselen. En niet zonder reden, want aan mij was de zware taak het op te nemen tegen de in topvorm verkerende Hans W. Hij die gevreesd wordt, hij die Peter U. genadeloos uit het bekertoernooi vaagde, en hij die geruisloos en zonder sporen na te laten Cas K. een kopje kleiner heeft gemaakt. Het moge duidelijk zijn dat een wilde Hans W. niet onderschat dient te worden.

Vanuit mijn kant gezien ligt het bekertoernooi mij traditioneel hélémaal niet. De afgelopen jaren is de kans groter dat Ajax een Europees toernooi wint, dan dat ik een enkel bekerpotje win… Maar tradities zijn er om doorbroken te worden, en mijn sporadisch terugkeren op de club is natuurlijk een uitgelezen kans om mijn volwassenwording in het schaakspel te tonen. Ik speelde vroeger namelijk altijd klassieke Bassie-partijen, en ik hoop op dit soort avonden altijd aan te tonen dit niveau achter mij gelaten te hebben. Ik kwam van een koude kermis terug…

Voor hen die het vergeten waren: een klassieke Bassie-partij kenmerkt zich door de volgende karakteristieke fasen:

1) een ongeïnspireerde opening waarbij ik stukken op willekeurige plekken neerzet en weldra een positionele dreiging over het hoofd zie.

2) ik ben bang om dynamische tegenkansen te creëren, dus bouw ik een bunker; idealiter staan alle stukken op de achterlijn; pas als elke vorm van activiteit is verdwenen, is deze fase succesvol afgerond.

3) ik moet afwachten of de tegenstander de beslissende klap uitdeelt; zetten bestaan enkel uit het pareren van directe dreigingen van de tegenstander.

4) een eindspel ontstaat waarvan de ernst afhangt van de grootte van de dreun in stap 3.

Hierbij een voorbeeld uit de partij van gisteren:

U belandt hier direct met uw neus in de climax tussen fase 2 en 3. Merk op hoe alle stukken uiterst onfortuinlijk gepositioneerd staan. Loper op achterste rij, toren op h8 doet exact niks ter verdediging. Merk op hoe de pion op h5, een relikwie uit fase 1 toen ik nog aanvalsambities had, ook ten dode opgeschreven is. Dus zélfs als ik de aanval op de damevleugel tegen alle verwachtingen in overleef, sta ik zelfs in de meeste eindspelen na Lf3-Lxh5 slecht. En ik ben bereid een hoge geldprijs te geven aan degene die in deze stelling mij enige vorm van activiteit kan tonen. Mijn vorige prachtzet Kc8-d7!! volbrengt tegelijkertijd vier functies die mijn stelling wel kon gebruiken:

(1) het blokkeert mijn loper
(2) het blokkeert mijn toren
(3) het blokkeert mijn dame
(4) het brengt de koning dichterbij de gevaarlijke vijandelijke stukken

Met zo’n multifunctionele zet weet je eigenlijk al dat je gewoon ontzettend goed staat.

Nou goed, oké er zat wel een idee achter: als ik die koning op e7 krijg en de loper op d7 zijn de ergste dreigingen er wel weer uit. Er volgde:

1. Tab1 Tb8                (1. …Ke7?? bxc5 Lxc5 d6+ Lxd6 Txb7 1-0)
2. Le3 b6                    (2. …Ke7?? bxc5 Lxc5 Lxc5 Dxc5 d6+ lijkt me heel sterk)
3. Da6(?) cxb4           (beter misschien: bxc5 bxc5 Txb8 Dxb8 Tb1)
4. cxb4 Db7                (en de meeste directe dreigingen zijn eruit)
5. Dxb7? Txb7            (voor wit moesten dames echt op het bord blijven. De2 bijvoorbeeld)

Vervolgens werden over de c-lijn alle toren min of meer geforceerd geruild en op miraculeuze wijze blijkt in fase 4 het eindspel zelfs bijzonder goed te zijn voor zwart. Ben toch geneigd hier een klein schuldgevoel bij te hebben. Wit blijkt gewoon de d-pion niet te kunnen houden, en bovendien bleek iemand al de hele partij al zijn koning handig in het midden gepositioneerd te hebben, wat in het eindspel weer een tempo of drie scheelde… En wit heeft daardoor niet eens tijd om een verdwaalde h-pion te snacken.

Conclusie: ik mag verder bekeren, Hans waarschijnlijk tot diep in de nacht scheldend op zichzelf, omdat voor hem de weg naar de finale open lag, en ikzelf uiterst ontevreden omdat oude slechte gewoontes weer de kop op staken. Laten wij onszelf berusten in geleden pijn en er sterker uitkomen.

Geplaatst in Nieuws.