Collage misérable; Schaakmat Westland – De Wijkertoren

Hebt u wel eens bij de volgende merkwaardigheid stilgestaan: bij elke schaakwedstrijd zijn er altijd exact evenveel winnaars als verliezers. Dit lijkt in eerste instantie een triviaal feitje, maar ditgeen heeft wel verstrekkende consequenties: stel, ik vraag aan elk persoon op aarde hoeveel partijen hij in zijn leven gewonnen heeft, dan weet ik niet welk antwoord elk individu zou geven. Wanneer ik al deze antwoorden optel, dan weet ik al helemaal niet welk getal ik zou krijgen. Echter, ik kan wel met zekerheid zeggen dat dit nummer exact gelijk is, als wanneer ik om het aantal nederlagen zou hebben gevraagd.

Waar ik naartoe wil met dit verhaal, is mijzelf ook niet helemaal duidelijk, zoals de afgelopen dagen wel vaker het geval lijkt te zijn. In wiskunde waarheden wordt vaak een vorm van goddelijkheid gezien (vroeger wellicht meer dan tegenwoordig), en het bovennatuurlijke kan vervolgens onze nederige persoonlijkheden geruststelling en hoop bieden. Dus ondanks een mogelijk verlies, zult u nooit hoeven vrezen dat deze balans verstoord wordt, want er zal dus ook altijd een winnaar zijn. De netto hoeveelheid vreugde in de wereld zal er dus niet minder om worden; de individuele verdeling verschuift alleen ietsjes.

Dit gezegd hebbende, kan ik u de mogelijk schokkende mededeling doen dat we onze wedstrijd tegen Westland niet tot een positief einde hebben kunnen brengen. De 3½-4½ nederlaag die geïncasseerd moest worden zou ik normaliter met wat infantiele grappen en wat onjuiste analyses wegwuiven om vervolgens met een gerust hart te gaan slapen. Maar niet nu! Wellicht is het tijd om dit serieus aan te pakken! Laten we elk detail uitgebreid bespreken, op uiterst serieuze toon, opdat wij zulke uitglijders niet nog eens zullen meemaken!!

Verder kreeg ik van de heer Schelvis het commentaar dat er in de verslagen een gebrek aan diagrammen heerst. Ik ben momenteel in zo’n serieuze bui dat ik zelfs commentaar van niet-ik personen aanhoor. Kosten noch moeite worden gespaard, want ondanks het feit dat ik 26 keer m’n computer moet omgooien, 41 vensters moet aanklikken en 3 telefoontjes met de CIA moet plegen voordat ik een afbeelding kan invoegen, heb ik toch aan deze eisen voldaan. Overigens is kritiek van de heer Schelvis wel nuttig: ik gebruik het vaak om exact het tegenovergestelde te doen, om de lezer een zo onprettig mogelijk leeservaring te bieden. Misschien kan ik, zoals elk bedrijf tegenwoordig, enquêtes afnemen om de afwezigheid van klantvriendelijke service te waarborgen. Ideetje?!

-Beschouwing wedstrijd algemeen

De wedstrijd begon bijzonder voorspoedig: H.T. en Sjoerd kwamen goed uit de opening, en wonnen beide hun partij. Samen een winst van B.P en een remise van Rick, werd de stand 3½-½. Tot zover niks te klagen, maar nu komt de misère. Thomas had een horror-partij en werd weggespeeld. Erik had na een succesvolle opening ook weinig meer in te brengen en verloor. Mijn potje vergrootte de ellende nog iets verder.

Met een 3½-3½ stand was Richard bezig een verloren stelling hééél langzaam te verliezen, onder de aanwezigheid van een luid-krakende deur. De tegenstander stal nog even de show door een positie met 4 dames op het bord te brengen, maar echt spannend was het nooit meer. Conclusie is dat Richard persoonlijk verantwoordelijk is voor het verlies van 2 matchpunten. Van je teamgenoten moet je het maar hebben. We hebben hem duidelijk gemaakt dat we dit gedrag niet langer tolereren. Dus eigenlijk is hierbij de vinger op de zere plek gelegd, hebben we de schuldige gevonden en kunnen we op naar de volgende wedstrijd. Toch wil ik nog iets verdiepen.

-Persoonlijke analyse

Want ik bedacht me spontaan het volgende: stel dat boosdoener Richard eerder had verloren, dan zou ik als laatste klaar zijn en de 2 wedstrijdpunten verspelen. Dit kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn, dus daarom wil ik toch nog even mijn persoonlijke ervaringen omtrent de wedstrijd onder de loep nemen. Ik ga er natuurlijk vanuit dat elk teamlid (de verliezers en remisiïsten althans) dit extreem grondig gedaan heeft, maar om het goede voorbeeld te geven, zal ik mezelf hier publiekelijk aan de schandpaal nagelen. (Volgende keer wellicht een ander, dus wees gewaarschuwd.)

-Persoonlijke wedstrijdvoorbereiding

Zoals u weet, presteer ik het beste onder gebrekkige voorbereiding. Des te meer voorbereiding, des te meer de wedstrijd niet volgens plan kan verlopen: ik tref een onverwachtse tegenstander, hij speelt een onverwachtse opening, ik raak in paniek, et cetera… Ditmaal was mijn voorbereiding uiterst gebrekkig: ik wist enkel dat we in het pittoreske De Lier speelden en ik wist waar Dirk ons kwam oppikken om ons erheen te brengen. Ik zou zweren dat we er al eens eerder gespeeld hadden, maar eerlijk gezegd herkende ik niks. Ik moet zeggen: leuk zaaltje, lekker uitkijkend op rondvarende bootjes buiten, en al met al heel vredig. Bij de bar waren overal, en dan bedoel ik écht overal, oud-Hollandse spreuken aan de muur gehangen. Zo heb ik o.a. mogen leren dat: “Beer does not contain many vitamins, so you have to drink lots of it.” Enfin, qua voorbereiding zie ik niet wat ik zou kunnen verbeteren.

-Persoonlijke psyche

Tja, is het psychologisch wel welgesteld met mij? De meningen hierover zullen verdeeld zijn. Wel moet ik toegeven dat tijdens het spelen mijn gedachten af en toe afdwaalden naar de fietswedstrijd de dag erna: waar zou ik rijden, moest ik aanvallen, hoe ik dan moest aanvallen, et cetera… Normaal gesproken toch iets beter geconcentreerd, maar eerlijk gezegd was ik toch behoorlijk nerveus. Zondag was ik tijdens de race trouwens vooral bezig met diepgaande toreneindspelen en 15 zetten Bongcloud theorie, maar dat even terzijde. Ik zie twee oplossingen voor zulke problemen: zondag mezelf huisarrest geven óf de knsb en knwu  vragen of ze wedstrijddagen omwisselen. Verder moet ik me waarschijnlijk minder laten afleiden door oud-Hollandse spreuken.

-Partijelementen

Maar even alle gekkigheid weggelaten, laten we ook maar eens mijn partij ontgronden. Tegen alle inzichten van mijn teamgenoten in, bleek de opening best prima (maar ook niet meer dan dat.) Echter, ik blijkt gewoon teveel zetten volledig gemist te hebben. Soms kan je je één zo’n foutje wel permitteren, maar zeven van zulke fouten is echt teveel. Mijn tegenstander zag deze zetten wel, strafte mij om mijn fouten, en speelde het prima uit. Dus ik zal u een aantal stellingen voorleggen, en de vraag is steeds: “Welke zet had ik over het hoofd gezien?” Heeft u meer dan 1 uit 7 goed, dan bent u officieel DWT1-waardig. (Of in ieder geval waardiger dan ik.)

1) Wit heeft net a4 gespeeld. Ik leefde hiervoor vrij lang met de illusie dat …b5 een valide antwoord zou zijn. Waarom is dit niet het geval? Uiteindelijk moest ik dus maar …b6 spelen. Dat is geen ramp (de computer vind ‘m prima), maar toch een ongeplande verandering van plan.

2) Stelling na dxe5. Ook hier had ik in de vooruitberekening een zet gemist. Ik dacht dat Pd5 een stuk (Lf4 of Pe3) afruilde, waarna ik een prachtige diagonaal beheers en weldra de d-lijn. Uiteindelijk speelde ik toch Pd5 (omdat d7 slechter leek), maar wat antwoordde wit dus?

3) Niet veel later in de partij speelde ik Tad8. Ik had me verdiept in wits c4, waarna ik Pxe3 speel en tactisch mezelf uit de problemen red. Ook Df3 als respons had ik bekeken, en zou ik met Dc7 beantwoorden, en ook dat lijkt nog wel goed te komen. Maar één zet had ik volledig gemist. Zegt u het maar.

4) Met een pion minder op het bord evalueerde ik de schade, en eerlijk gezegd viel het me nog mee. Ik speelde …g7-g5! (zie diagram). Het idee is om de loper nutteloos te maken op g3, om daarna met Dc6 druk op g2 te zetten, f3 uit te lokken en in de toekomst met f5 en g4 drukken (of iets veiliger met Td7-Tfd8 te werken.) Maar na wits zet ging de situatie van ‘iets minder’ naar ‘behoorlijk verloren’.

5) Na een hoop geschuif, waarin ik nul tegenspel had, werden stukken afgeruild en kwam de volgende stelling op het bord. Ik verlies d5, omdat …Td8 in Da7+ Db7 Lb6+ loopt. Ik zag nog een eindspel wat een beetje hoopgevende elementen bevatte, dus in tijdnood deed ik maar snel Kc7-d7. Een slechte zet in een toch al slechte stelling, dus dit neem ik mezelf niet kwalijk. Maar toch hadden zowel ik als tegenstander de simpele weerlegging wel mogen zien.

6) De laatste zet voor de tijdcontrole. Ik meende dat g5-g4 de beste remisekansen bood, maar ik kon hier een pion terugwinnen (of op z’n minst veel meer weerstand bieden).

7) De stelling is reeds hopeloos, maar ik hoopte nog een ietwat lastige truc in de stelling te hebben geweven. Ik speel c3-c2. Na Tf6+ mag wit nota bene blij zijn nog met remise weg te komen, omdat zijn schaakjes spoedig opraken. Ik dacht dat Dc8+ Kd5 Da8+ Kd6 Ta3+ wel winnend zou zijn, maar in ieder geval nog een beetje lastig. Welke kinderlijk eenvoudige zet heb ik over het hoofd gezien?

Hopelijk hebt u na het zien van al deze ellende nog enig respect voor mij over, maar ik vrees het ergste. Ik heb zelf geen zelfrespect meer over na deze partij, maar wellicht leer ik hier iets van.

De toekomst

Laat ik nogmaals benadrukken dat mijn fouten, en ook die van Erik en Thomas allemaal zonder consequentie zijn geweest, maar dat Richard het verliezende punt had gescoord. Terecht kreeg hij dus alle kritiek over zich heen. Persoonlijk maak ik me dus vrij weinig zorgen over de komende wedstrijden. We kunnen overigens ook het verlies als iets positiefs beschouwen: naar mijn horen wilde de sponsor meer naamsbekendheid in de regio. Het zou dus zeer gunstig zijn als wel volgend jaar een klasse lager spelen, zodat exotische locaties als ‘De Lier’ en Zeeuws Vlaanderen vermeden worden, en alle wedstrijden tegen regio-genoten spelen. Met deze uitslag houden we in ieder geval beide opties, degradatie en promotie, open. Helaas denken de andere teams er ook zo over, want iedereen heeft al matchpunten verspeeld, en de twee favorieten, DD en Messemakers (a.k.a. messentrekkers?!), hebben zelfs al verloren. 3 november gaat het circus weer verder met een thuiswedstrijd tegen het grootse LSG. Komt tot zien, komt tot zien.

Tot ziens

Geplaatst in Nieuws.