WT – Oegstgeest

Net als vorig seizoen zijn we in onze tweede klasse op papier één van de titelkandidaten. Afgelopen jaar bleef het bij papier, deze jaargang hopen we natuurlijk op meer. Maar is er dan wel iets veranderd ten opzichte van vorig seizoen? Jazeker! De hand van de trainer bijvoorbeeld. Dat is sinds de zomerstop namelijk de hand van een volledig ander persoon. En dat was al direct, op en naast de borden, zichtbaar tijdens de eerste twee matches. Zo kwam de nieuweling direct met een lijst van disciplinaire maatregelen. Een boetepot voor laatkomers, een schoonmaakrooster, straftraining na een witnederlaag en afmelden voor het bekerteam zit er tegenwoordig ook niet meer in. En Schellie boekt er voorlopig resultaat mee: Na VAS II, werd dit keer namelijk ook Oegstgeest verslagen.

De wedstrijd, onder leiding van voorzitter Hans en later afgelost door Vlaming Stefan, kende voor ons een bliksemstart. Dat Hing Ting goed en snel is, wisten we natuurlijk al een tijdje. Zaterdag was hij het allebei hoewel hij toch geen onaardige tegenstander trof. Tegen de ervaren Nikolic stond het na de twaalfde zet van de Oegstgeester namelijk zo:


Zwart was al niet heel erg daadkrachtig met zijn ontwikkeling, maar zo’n opgelegde kans als deze moet je onze topspeler natuurlijk niet geven: 13. Pf5!! Is dit nou allemaal zo erg voor zwart? Nou, nogal eigenlijk. Even simpel: er dreigt slaan op e7 of g7. op 13…-Lf8, volgt 14. Ph6+ Kh8, 15. Pxf7+ etc. Derhalve: 13…-exf5, 14. Pd5! en zwart heeft een groot probleem. Er dreigt bijna ondekbaar slaan op e7 en natuurlijk f6. Als zwart met de dame de dekking van de toren op d8 loslaat, kan wit na 15. Lxf6 Lxf6, 16. Pxf6+ Kh8, ook nog op h7 slaan vanwege Dh4+. Nikolic koos een voortzetting die een dame kostte tegen twee stukken, maar onze man ging er alsnog snel doorheen met de vroege 1-0 tot gevolg.

Heel lang duurde het niet voor onze opponenten de 1-1 maakten, want het hing al een tijdje in de lucht dat ondergetekende het niet ging bolwerken tegen G.M. de Niet. Al in de beginfase van de partij deed ik een concessie waarvan ik dacht dat deze nog wel speelbaar was. Niets bleek echter minder waar en eigenlijk werd ik vanuit de opening kansloos naar de slachtbank geleid. Gelukkig had ik zwart, dus geen straftraining.

Of de volgende partijen in chronologische volgorde worden beschreven, weet ik niet precies omdat ik toen al met mijn tegenstander aan het naspreken was. Maar het zal ongeveer de partij van Sjoerd zijn geweest die hierna tot een einde kwam, met een 1,5-1,5 tussenstand tot gevolg. Een partij waarin weinig gebeurde en het evenwicht volgens de neutrale toeschouwer nauwelijks doorbroken zal zijn geweest. Sjoerd speelde met zwart snel, ruilde het één en ander en kon mooi op tijd de bus naar Amsterdam pakken om zich in het feestgedruis van een bedrijfsuitje te storten.

Inmiddels was duidelijk dat Bart-Piet het op bord 1 niet ging houden tegen Slingerland. Vanuit de opening leek het nog enigszins gelijk op te gaan, maar de IM voerde steeds meer de druk op. Of naja steeds meer, hij was al vanaf zet één aan het snelschaken. Tedje streed nog voor wat hij waard was, maar het mocht niet baten.

Op zich geen man overboord want doordat we sterk zijn in de breedte, afgezien natuurlijk van Hing Ting, hebben we vaak een overwicht op de onderste borden. Rick en Thomas wisten hier allebei wel raad mee: Eerst Duijk met wit:


Tja dit soort stellingen hebben we vaker gezien volgens mij. Hier kan je je met wit alles permitteren, maar Duijk besluit om maar direct over te gaan op grof geweld: 21. g4! hxg4, 22. h5!. Zwart heeft nu te weinig stukken om de invasie over de f-lijn te stoppen na de dreiging 23. hxg6, terwijl na 22…-gxh5 de witte zware stukken binnenkomen. Zwart koos voor het laten inslaan op g6, maar zag al snel het nutteloze van verder spelen in.

Thomas dan, ook al met een flink ratingoverwicht. Het ging echter een stuk moeizamer dan bij Rick. Na de wedstrijd gaf onze man aan dat hij lange tijd niet veel merkte van een ratingverschil. Het was dan ook zijn tegenstander die met wit brutaal een ruimtevoordeel pakte terwijl de stukken van zwart niet helemaal optimaal stonden. Maar Thomas blijft natuurlijk Thomas en weet altijd een manier te vinden om complicaties in te stelling te weven. Zie:

DIAGRAM VOLGT NOG  (CLIFFHANGER)

21…-e5!?. 22. dxe6 – d5! Nu hangen er wat witte paarden en kijkt zwart stiekem ook nog even naar h2. Hier had wit waarschijnlijk met zijn dame zijn paard op f4 moeten dekken en tegelijkertijd het zwarte knol op g4 aanvallen. maar hij besluit de kwaliteit buit te maken: 23. e7 – Dxf4, 24. exf8D+ Txf8, 25. Df3? Hier was toch echt 25. h3 nodig met tegenaanval op het zwarte paard, maar het is al behoorlijk ingewikkeld in tijdnood. 25…-Dxh2+, 26. Kf1.


Lijkt de boel nog enigszins bij elkaar te houden maar zie: 26…-Dh4! De genadeklap. Thomas wint een stuk terug door de tussendreiging 27…-Ph2+ en met twee stukken tegen een toren was het niet moeilijk meer.

Intussen was ook de captain zelf klaar met zijn partij. Zijn opponent speelde niet heel handig een keer x…-c6 in de opening en moest even later constateren dat d6 niet meer te dekken viel. Er volgde nog wat touwtrekken en masseren maar Schellie speelde dit uiteindelijk overtuigend uit naar een overwinning.

Hiermee waren de matchpunten binnen en de toeschouwers die gebleven waren om ook nog de uitkomst van de partij van Bassie tegen Joop Piket af te wachten, kregen nog een smakelijk toetje. Tijdens de ronde hoorde ik toevallig wat spelers van Oegstgeest over de partij ‘fluisteren’ (Poncin was er niks bij) dat de stelling in evenwicht was. Bij naspelen blijkt onze man echter de hele wedstrijd gewoon lekker te hebben gestaan. Er ontglipte hem echter één vingerfoutje.

In bovenstaande stelling heeft Bassie met wit per ongeluk op f3 laten snacken, het valt ook niet mee met al die penningen. Nu had Piket kunnen (moeten) voortzetten met: 35…-Dxg2+, vervolgens bijna alles afruilen en hopen dat er ergens nog een remise uit te sjoemelen valt. Hij deed het echter andersom en dat maakte nogal uit: 35…-Lxg2?? En dan is het antwoord van wit 36. Tf6!! toch ineens wel heel vervelend. Wit heeft de aanvalszetten nu voor het uitkiezen en gaf het ook niet meer weg. Hiermee zou ik het verloop van deze partij kunnen stoppen, maar hoe vaak zien we Bassie nou eigenlijk matzetten? Even later:


41. Dd7+! Kxg6, 42. De6+ Kh7, 43. De7+ 1-0 Nu ik erover nadenk zien we Bassie dus eigenlijk helemaal niet matzetten aangezien zijn tegenstander opgeeft. Maar goed het was natuurlijk nog wel even een leuk slot.

En nu? Nu winnen we met 5,5-2,5 en staan we samen met de Waagtoren bovenaan met de maximale punten. Een goede start van de nieuwe coach!

 

Geplaatst in Nieuws.