Kerstschaak

Op donderdag 21 december a.s. weer onze traditionele Kerstschaak als afsluiting van het jaar 2018. Deze keer geen strijd om plaatsen op de ranglijst, maar gewoon gezellig om Kerstbroden en Kerstkransen. Noormaal wordt er een snel schaak avond georganiseerd. Deze keer willen wij een Rapid toernooi houden met gemixte teams van hoog tot laag. Speelduur 3 ronden van  20 min. per persoon/partij. Tevens zullen wij ook leden met een uitzonderlijke prestatie bij de vereniging in het zonnetje zetten.

Het bestuur

Verslag eerste ronde beker

De eerste ronde van het interne bekertoernooi was druk bezet. Er werden maar liefst 11 partijen gespeeld. Hier volgen de uitslagen:

Dick Meuldijk​-​Bob v/d Pol​0-1
Cor Zwaan​-​Jaap de Vries​0-1
Liesbeth Roelse​-​Peter v/d Meulen​0-1
Roel de Haan​-​Martijn de Ree​1-0
Johan Boezewinkel​-​Pat Gallagher​1-0
Henk Aaldring​-​Hans Wiemerink​0-1
Ron Lameris​-​Ton Verdonkschot​1-0
Patrick Keja​-​Jos Dekker​0-1
Willem Dekker​-​Ron de Brie​1-0
Cor Meems​-​Joost Out​1-0
Berend van Maassen​-​Willem Spanjaard​1-0

De volgende ronde van de beker zal worden gespeeld op 30 november.
Als je niet kunt, meld dit dan bij Jos Dekker (06-31643784) of Stefan Jorritsma (06-41372471) zodat de wedstrijd een week kan worden verplaatst. Bij niet op komen dagen zonder afmelden lig je uit de beker!

Discere discendus esse – Leren moet (door ons) geleerd worden

 

Na het debakel tegen de Zeelanders afgelopen ronde, moesten wij ditmaal thuis tegen DD Den Haag onze misstap rechtbreien. Als verslaggever ter plaatse heb ik uiteraard deskundig onderzoek verricht om te achterhalen wat de betekenis van de letters ‘DD’ is. Na een lange zoektocht kwam ik uit op de website van de desbetreffende schaakclub waar bleek dat het een Latijnse uitdrukking is: “discendo discimus”. Met de hulp van enkele online vertaalmachines is mij uitgelegd dat dit “Wij leren door de leren” betekent. Gezien de prestaties van de afgelopen tijd houden wij ons bij de Wijkertoren vooral bezig met verleren van het schaken, maar wellicht dat deze wedstrijd verandering kon brengen. Persoonlijk ben ik er overigens ook nog van overtuigd dat de clubnaam heimelijk laat doorschemeren dat mensen uit Den Haag een grote voorkeur hebben voor openingszetten met de d-pion…
Want bij een eerste ronde langs de borden bleken er bijzonder veel ‘geweigerd damegambiet’ (d4 en c4) en ‘London’ (d4 en c3) stellingen voor te komen. Toegegeven, dat lag vooral aan onze witborden, maar toch, erg opvallend. Blijkbaar is de absolute jeugdige onbevangenheid van ultrascherpe openingsvarianten vervaagd, vervlogen en vervangen door een ouwe-lullen ‘ik doe wel iets rustigs en simpels’ strategie. Dit is een positieve ontwikkeling.
Cas is nog niet zover. In een onverantwoordelijke scherpe opening had zijn tegenstander 1 minuut bedenktijd gebruikt om Cas te trucen, terwijl laatstgenoemde reeds 1 uur gepiekerd had. Cas heeft geleerd dat de 5e rij geen verstandige plek is om de koning te positioneren in een middenspel.
Jimmy speelde remise, en er valt hélémaal niks over te zeggen, zoals gebruikelijk. Het is zijn 3e dit seizoen. Jimmy heeft niks geleerd.

Rick kwam terecht in een positie die naar eigen zeggen ‘remiseaanbodwaardig’ was. In een tijdsbestek van vijf zetten overspeelde hij zichzelf volledig en de tegenstander hoefde alleen maar de zetten te volgen die hem vrijwel opgelegd werden om een paard te winnen (zie diagram): …b6; Pa6?? Lc8; Dxc6 Lb7 0-1. Rick heeft geleerd dat stukken winnen alleen goed is, wanneer het niet je eigen stukken betreft.
Erik werd door onze wrede teamleider zowaar op het eerste bord geplaatst. Dit is Erik al eerder overkomen en ditmaal speelde hij prima remise. Ik weet niet wat Erik hiervan geleerd heeft.
Richard was voorheen wel eens te betrappen op diepe, jeugdige, spectaculaire openingen, maar tegenwoordig lijkt hij steeds meer te beginnen te begrijpen dat ouwe-lullen openingen de toekomst hebben. In nota bene mijn variant van een c6-paard-afruil Siciliaan koos hij voor e5!?, terwijl mij altijd vertelt is dat d5! de principiële zet is. (Waarna tegenstanders tamelijk consequent drie zetten later allemaal hun sterke loper wegblunderen door dezelfde truc; dat is mijn ervaring tenminste.) De tegenstander bleek door de gaten in de zwarte stelling de overhand te krijgen en de partij ging verloren. Richard heeft geleerd dat als de tegenstander beter speelt, dan de kans op winst kleiner wordt.
BP speelde een soort stelling met een geblokkeerd centrum en met gehocusspocus op de flanken. Tegenstander had ruimtevoordeel, maar ik heb het gevoel dat dat alleen op grootmeester niveau een beslissende factor kan zijn. In de afwikkeling naar het eindspel leek het mij dat BP ietwat onder druk kwam te staan, maar blijkbaar viel dat wel mee, want vrij snel werd remise overeengekomen. Wedstrijdtechnisch gezien niet erg handig, want we hadden z’n puntje wel nodig. Ik weet niet of BP veel geleerd heeft hiervan, maar wat hij zou moeten hebben geleerd, is dat hij alles tot het bittere eind moet doorspelen. Das op z’n minst erg amusant voor de aanwezige toeschouwers.
Ikzelf maakte me weer schuldig aan dierenmishandeling. Mijn tegenstander plaatste een der paarden wat ongelukkig aan de rand in de opening, waarna het arme beest vervolgens op g7 tot diep in het eindspel geen daglicht gezien heeft. In het eindspel (zie diagram) moet de koning de d-pion bewaken en het paard de g-pion.

Mijn koning heeft vrij spel. Ik laat het aan u om het/een winstplan te vinden (uiteraard zag ik alleen de omslachtige versie, maar die was goed genoeg). Als dank kreeg ik daarna van Richard een aanmaning dat ik sneller had moeten winnen zodat we BP konden dwingen door te spelen… Wellicht terecht. Enfin, ik heb geleerd hoe men de ophokplicht in de praktijk uitvoert en waarborgt.


Partij van de dag kwam van Thomas. Al was het maar omdat hij de enige is die z’n partij naar mij heeft opgestuurd ten behoeve van de reportage. Hiermee neemt Thomas met marge de koppositie in de niet-existente competitie “aantal-diagrammen-in-het-verslag”. In een diepe variant van het Schots liet hij de koning in beginpositie staan en begon hij zelf een koningsaanval met …g5! (zie diagram) hxg5 h4!; Dh2 h3; g3 Lg2. Dit leverde een kwaliteit op en de vijandelijke koning kwam ergens op e3 terecht. En, zoals we al ergens deze middag reeds geleerd hadden, het centrum is voor de koning geen ideale plek in een middenspel. De lesstof direct toepassend in de praktijk scheurde Thomas het centrum open en betrok hij zijn dame erbij. Het was nog even oppassen niet zelf mat te gaan met Da8+ counter schaakjes, maar met grote voorzichtigheid lukte dit goed en kwam Thomas steeds meer gewonnen te staan mede dankzij een doorgebroken én ondersteunde h-pion. Toen hij uiteindelijk het puntje binnen hengelde, namen we het hem bijna niet eens kwalijk dat hij mat in 7 had gemist. U ziet het wel toch (zie diagram)?! Er volgde echter: …Df3; Dxf3 Pxf3; Kxf3 Txd2 0-1. Thomas heeft geleerd wanneer je kwam promoveren tot paard met schaak, dat dat altijd goed is.


Het moge een wijze les zijn geweest. De vraag is of wij na deze 3½-4¼ nederlaag de opgedane kennis de volgende wedstrijd in ons voordeel kunnen gebruiken. Dat zou dan moeten gebeuren tegen VAS al op 25 november in Amsterdam Oost. In de wandelgangen gaan er geruchten dat er twee teamleden erg verheugd zijn over de locatie van deze uitwedstrijd. Dus tot binnenkort!

Regels voor het bekertoernooi

De twaalf spelers met de hoogste KNSB-rating die meedoen aan het bekertoernooi zijn automatisch geplaatst in het hoofdtoernooi. Vier extra plaatsen zijn te verdienen in het kwalificatietoernooi.
De indeling van het kwalificatietoernooi gebeurt door middel van loting op de clubavond zelf, voor aanvang van iedere ronde. Indien een speler op de avond van de eerste ronde niet aanwezig is maar toch nog mee wil doen aan het kwalificatietoernooi, kan hij dat aangeven bij Jos Dekker of Stefan Jorritsma. De eerst volgende week kan hij dan de eerste ronde inhalen. Daarna is meedoen niet meer mogelijk.
De spelers die zich via het kwalificatietoernooi plaatsen voor het hoofdtoernooi, spelen tevens voor de ‘reservebeker’. Degene die het verst komt is dus de winnaar van het kwalificatietoernooi. Bij gelijk eindigen spelen ze tegen elkaar tijdens de finale (en eventueel de halve finale) van het hoofdtoernooi.

Van de twaalf geplaatste spelers krijgen de vier met de hoogste KNSB-rating een plaats toegewezen waardoor zij elkaar pas in de halve finale kunnen tegenkomen. De overige plaatsen worden geloot.
In de eerste ronde speelt nummer 1 tegen nummer 2, nummer 3 tegen nummer 4, enz. De oneven nummers spelen met wit.

Het speeltempo is 1 uur en 30 minuten voor de hele partij, plus 10 seconden per zet. Dat is dus 10 minuten p.p. minder dan de reguliere wedstrijden, omdat er eventueel een barrage kan volgen.
Bij remise wordt de wedstrijd namelijk beslist door een snelschaakpartij (5 min. per persoon). De witspeler krijgt dan zwart. Mocht dit ook remise worden, dan volgt nog een snelschaakpartij, opnieuw na wisseling van kleur. Is daarna nog geen beslissing gevallen, dan wordt beslist door loting of een Armageddon (wit 6 minuten, zwart 5 minuten, remise is winst voor zwart, kleur in overleg of geloot).

Let op!
Wanneer een speler is verhinderd voor een bekerwedstrijd, dient hij zelf met de tegenstander contact op te nemen om de wedstrijd naar een andere avond te verplaatsen. Doet hij dit niet, dan verliest hij de partij. Uiterlijk een week voor de volgende ronde kan een bekerwedstrijd nog ingehaald worden. Als een wedstrijd dan nog niet is gespeeld, verliest de speler die daarvoor verantwoordelijk was. Een wedstrijd mag in principe ook thuis ingehaald worden, als de spelers hieraan de voorkeur geven.
Wie een bekerwedstrijd speelt op de clubavond, krijgt 66% in de interne competitie.

De Amstel – DWT 2 6½ – 1½

WIJKER TOREN 2 heeft een offday en krijg een geweldig pak slaag in Uithoorn.

Voor de uitwedstrijd in de 2e ronde van de KNSB competitie derde klasse D was het tweede team incompleet. Derde bordspeler Nico Kok was met vakantie en onze sterspeler Peter Uylings had andere verplichtingen. Voor het tweede met een smalle selectie van negen spelers is dat eigenlijk te veel. Tegen kleine ploegen kunnen we het wel bolwerken maar tegen gelijkwaardige tegenstanders wordt het een heel ander verhaal. Dus voor deze wedstrijd tegen SV de Amstel misten wij er toch nog één speler. Pas op de clubavond kon teamleider Stefan Jorritsma na een indringend gesprek met moeder Anneke jeugdspeler Jaap de Vries naar Uithoorn meenemen. Jaap dank voor het invallen!

Indien compleet zijn beide teams op papier bijna gelijkwaardig: de Amstel heeft 1923 Elo punten en Wijker Toren 2 1981 Elo punten. Door het meespelen van twee invallers zijn de Elo punten van de Wijker Toren gezakt naar 1863. Om meten de koe bij de hoorns te vatten: De wedstrijd werd een drama! Het begon bij Arjan Wijnberg. Na zestien zetten stond hij gewonnen, maar zijn tegenstander wist zich op miraculeuze wijze te herstellen en zelfs de partij te winnen. Daarna kende de wedstrijd een ware regen van verliespartijen. Net als het onstuimig natte herfstweer, waar de spelers zicht op hadden, druppelde de ene na de andere verliespartij binnen. Alleen Paul Spruit, Stefan Jorritsma en Jaap de Vries deden hier niet aan mee door remise te maken. Een dik compliment voor jeugdspeler Jaap de Vries is hier zeker op zijn plaats. Op papier had hij 500 Elo-punten minder dan zijn tegenstander, maar deze durfde niet door te drukken tegen een jonge opkomende speler. Einduitslag: 6½ – 1½ Erger dan dit kan dus niet. Ik zal mij echter niet aan een voorspelling wagen hoeveel matchpunten het tweede team aan het einde van het seizoen hebben. Wie weet valt het mee! Na twee wedstrijden hebben WT 2, HWP2 en En Passant 2 0 matchpunten en staan alle drie in de degradatiezone op de plaatsen 8 t/m 10. De volgende wedstrijd speelt het tweede thuis in de Moriaan op 4 november de belangrijke degradatiewedstrijd tegen HWP2 uit Haarlem.

Verslag: Ron Faber

Amai, da wa nie zo plezant, eei. (DWT – HWP Sas van Gent)

“A journey of a thousand miles begins with the finding of a driver” Anonymous, 2017
We mogen dan wel gedegradeerd zijn, onze speellocaties zijn nog steeds uiterst uniek. Na voorheen al eens plekken als Groesbeek (2x), Roosendaal, Arnhem (56x) en Voerentaal (!!) te hebben bezichtigd, mochten we ditmaal naar Sas van Gent. Officieel zitten we in de West-Nederland poule, en ja, technisch gezien ligt dit pittoreske dorpske inderdaad in het westen, en ja, het ligt ook nog net in Nederland. Zeeuws Vlaanderen om precies te zijn, zo’n 15km onder Terneuzen tegen de Belgische grens aan. We waren 800 meter verwijderd van die grens om precies te zijn. Het kan niet altijd mee zitten. Laten we maar gewoon hopen dat we volgend jaar in ieder geval niet in een poule Noord-Holland en de Caribische Eilanden zitten, want dat gaat echt enorme logistieke problemen opleveren bij het vinden van chauffeurs.
Nu is het natuurlijk flauw om continu te blijven zeuren over reisafstanden enzo, maar aangezien de rest van onze wedstrijden redelijk dichtbij liggen, ga ik ditmaal helemaal los. Zo blijkt het met het OV vanaf Beverwijk ongeveer 5 uur te duren om er te komen. Ter vergelijking: in diezelfde tijd had u ook in Voerendaal kunnen komen, maar zelfs Ameland, Parijs en Frankfurt zijn dan bereikbaar. Ook kunt u al een heel eind in de richting van Newcastle zijn. De conclusie is dat die Zeeuwse buurtbussen blijkbaar gewoon niet zo vlot zijn.
BP en Erik konden er niet bij zijn, wat betekende dat we twee invallers mochten verwelkomen in het team. Geluk bij een ongeluk was dat dit betekende dat we daardoor twee chauffeurs hadden: Hans en Cor M. wilden naast schaken ook ons helpen met rijden: heren, hiervoor bedankt, we staan voor eeuwig bij jullie in het krijt. De reis verliep vrijwel probleemloos volgens plan. Alleen sterspeler met bedenkelijke hoeveelheid talent Cas van Gent had zichzelf ietwat overschat in het inschatten van de wekker. Met onze twee auto’s dwars door België heen gereden, kwamen we tamelijk uitzonderlijk vroeg aan. Nog een half uurtje mentale voorbereiden en we konden beginnen!
Dat psychologische intimidatie ook in het schaken een hardnekkig fenomeen is, bleek weer eens bij aanvang van de wedstrijd: er werd nadrukkelijk aangekondigd dat er een talentvol talentje bij onze wedstrijd meedeed. Ingevlogen vanuit België. Gelukkig blijkt ons team te beschikken over precies 8 talentvolle spelers; we wilden dit nog aankondigen, maar helaas kwamen we er niet tussen. Niet veel later gingen de klokken van start en schoten de pionnen (en wellicht hier en daar een paard) uit de startblokken.
Gemak dient de mens, dus laat ik maar simpelweg de borden afgaan:
Op 8 zat ons talent Cor. Vrij geruisloos (voor zover ik kon zien) kwam zijn tegenstander beter te staan. Cor kwam een kwaliteit achter. Het grootste probleem hierbij was dat de tegenstander nog één vrije pion over had op de andere kant van het bord, die samen met de toren kon promoveren. Lang standgehouden, maar uiteindelijk toch het hoofd moeten buigen.
Ons talent Hans zat op bord 7. We hebben al vaker een beroep gedaan op Hans als invaller en schaaktechnisch gezien gaat dit hem vaak prima af. Meer dan eens snoept hij wel eens een puntje mee. Ditmaal had hij voor de tijdcontrole remise bereikt. De hoedanigheid hiervan is mij helaas ontgaan, maar uit het gebrek aan spectaculaire analyses bij de Chinees achteraf denk ik dat dit redelijk tam verlopen is.
Op bord 6 bevond zich mijne talentheid zelve. Volgensmij kwam ik fijn uit de opening, en toen ineens bleek m’n c6 pion bijzonder gevoelig te zijn voor Ta6 aanvallen. Ik heb er meer tijd in gestoken dan een gemiddelde Nederlandse regeringsformatie, vooral varianten bekijkende waarbij ik die toren zou insluiten, maar ik zag het niet en moest op heel eigenaardige manieren verdedigen. Tijdens het eindspel heb ik alles geprobeerd om mijn tegenstander in verscheidene valstrikken te lokken, maar op vrij nonchalante wijze ontliep hij alles, waardoor het er eigenlijk op neer kwam dat ik nogal troosteloos/gênant met stukken heen en weer schoof.
Talent Richard mocht plaatsnemen op bord 5. Door de gunstige meubilaire configuratie kon ik zijn partij goed gadeslaan. In de opening was hij oppermachtig en moest hij vervolgens bedenken hoe zijn positionele overmacht om te zetten naar een puntje. Dit begon met een kwaliteit winnen, hoewel de tegenstander een gevaarlijk loperpaar overhield. Nauwkeurigheid was vereist, maar dit bleek bij Richard wel goed te gaan, want de zwarte koning moest het tegen 2 torens ontgelden.
Misschien wel onze talentvolste speler in ons midden, Thomas, bevond zich op bord 4. In een alapin siciliaan hield hij z’n paarden zo lang mogelijk op het bord. Opmerkelijk was de stelling waarin paarden zich op d4, e4, d5 en e5 bevonden. Steeds actiever kwam Thomas te staan en de zetten die de tegenstander moest doen werden steeds passiever, totdat een matdreiging de partij besliste.
Ons nieuwste talent Cas was achter het 3e bord te vinden. In een Hollandse opening had hij een ruimtevoordeel op de damevleugel, en de tegenstander daarmee op de koningsvleugel. De spanning werd opgebouwd, een leuk ogende combinatie van Cas om loperwinst te dreigen bleek minder goed dan het leek, en toen vond er een enorme slachtpartij plaats. De stukken die dit overleefden mochten meemaken hoe Cas een slechter eindspel inging, maar tot de laatste pion hield Cas stand en hij behaalde een zwaarbevochten remise.
Ons oertalent Jimmy speelde op bord 2. In een Hollandspartij bewoog zich een loper van c8-d7-e8 naar (vermoedelijk, voor zover ik heb gezien) h5. Dit bleek spontaan remise op te leveren, want lang was Jimmy niet bezig.
Het laatste talent in ons team was Rick op bord 1. Hij kwam in een ongelofelijk slecht paard-eindspel terecht. Op z’n tandvlees moest hij vechten om het hoofd boven water te houden. De tegenstander miste hierbij nog een goede winstkans. Uiteindelijk bleek Rick net op tijd alle vijandige pionnen op te kunnen ruimen, terwijl zijn pionnen nog net het paard en de koning in bedwang konden houden. (Z’n eigen paard was inmiddels reeds gesneuveld.) Door het oog van de naald nog een halfje.
En dat brengt de eindstand dan op… ja… wacht even… hmmm…
4-4 !!
Eerlijk gezegd zag ik het behoorlijk somber in na een tijdje, dus dan was dit eigenlijk nog wel een meevaller. Maar aan de andere kant was het ratingaspect wel in ons voordeel. Dus misschien toch wel een verloren matchpunt. Ik laat de conclusie aan u over. Tot volgende keer 4 november thuis tegen DD uit het wonderschone Den Haag.
Houdoe!
PS: Door teamverschuivingen blijken er nu maar liefst twee verslaggevers te zijn in het eerste team, terwijl de voorraad in het tweede team iets uitgedund is. Zoals het er nu naar uitziet, zal ik u ook dit jaar weer verblijden/betreuren met schrijfsels over de belevingen van ons vlaggenschip. Het is mij een ware eer.
PPS: Misschien is het u al opgevallen, maar er heerst in dit verslag een gebrek aan een overschot aan karakteriserende doch didactische schaakdiagrammen. Dit heeft verschillende redenen. Voor 99% komt dit door mijn luiheid, maar ook de vervelende situatie die zich heeft afgespeeld rondom onze website heeft tot gevolg dat ik nog maar even moet kijken hoe ik dingen erop zet. Aan diagrammen wil ik me nog even niet wagen. Hopelijk volgende keer beter!
PPPS: De oude website is wellicht niet meer, maar op mijn computer heb ik nog een enorm archief van al mijn verslagen van de afgelopen jaren. Dus dit is in ieder geval niet verloren gegaan.

Wedstrijdverslag Wijker Toren 1 en 2

Wijker Toren 1 wint eerste duel ruim van het derde Leidse team.

Wijker Toren één heeft de eerste bondswedstrijd ruim gewonnen. In de Moriaan werd het gepromoveerde LSG3 met 5 ½- 2 ½ aan de kant gezet. Het eerste team komt dit seizoen weer uit in de 2e klasse KNSB, na een aantal jaren in de eerste klasse te hebben gespeeld. Na één uur spelen leidde de Leidenaren met 1½-½ door de verliespartij van Rick Duijker aan het derde bord. Leidenaar Eelco Kuipers met een rating van 2316 werd om tactische redenen aan bord vier gezet waar hij teamleider Jimmy van Zutphen met een Elo van 2184 tegen kwam. Jimmy wist kort na de opening de stelling zo te vereenvoudigen dat remise de enige juiste uitslag was. Een uitstekende prestatie van Jimmy, dat mag zeker gezegd worden. Lange tijd wist LSG 3 de voorsprong te handhaven. Toen ik tegen vier uur de zaal binnen kwam lopen vroeg ik aan Jimmy wat de einduitslag zo worden. Wij winnen met 4½-3½ was zijn prognose. Bart-Piet Mulder maakte gelijk. Hij werd om tactische redenen aan het achtste bord geposteerd en wist de druk op de witte stelling zo op te voeren dat zijn tegenstander geen verweer meer had. (1½ – 1½) Bastiaan Veldkamp wist in het eindspel te profiteren van een zwakke e-pion en bracht het winnende punt binnen. (2½ – 1½) Cas Kok speelde tegen clubgenoot Marcel Mol en kwam heel goed te staan. In tijdnood wist hij een pion te winnen en de partij. (3½ – 1½) Heel even was er een opleving bij de Leidse ploeg. Richard Schelvis moest ook tegen een clubgenoot spelen. Hij werd steeds teruggedrongen en toen wist de witte dame zijn stelling binnen te dringen. Zwart dreigde een paard te verliezen maar werd keurig mat gezet. (3½ – 2½)

Erik Schoehuijs en Thomas Broek waren de laatste spelers die na 4 uur spelen nog bezig waren. Ook Erik speelde tegen een clubgenoot, Vanaf de opening wist Erik zijn tegenstander zo onder druk te zetten dat hij in tijdnood foutjes ging maken. Erik bleef rustig en maakte het karwei keurig af. (4½ – 2½). Na uren spelen was er een eindspel op het bord verschenen die gelijkwaardig was. Ondanks kwaliteitsverlies wist Thomas Broek met zijn ijzersterke loperpaar zijn positie zodanig te verbeteren dat hij een pion te won. Door met zijn drie koningspionnen op te rukken richting promotie werd de overwinning veilig gesteld. Thomas had veel sneller de partij uit kunnen maken, maar gaf Straver nog de kans om door middel van schaakjes met de toren verwarring te stichten. Toen Thomas dat gevaar door middel met zijn loper wist te neutraliseren kon zijn tegenstander eindelijk opgeven. (5½ – 2½). Een terechte overwinning van WT 1 en vol goede moed spelen we op 7 oktober de verre uitwedstrijd tegen het tweede team van Sas van Gent. Als we compleet zijn, moeten wij deze wedstrijd kunnen winnen gezien de uitslag in de eerste ronde:

Krimpen aan de IJssel – Sas van Gent 2 6½-1½.

 

Wijker Toren 2 verliest van DHC 3

Het tweede team van de Wijker Toren is door een nederlaag van 5-3 het KNSB seizoen derde klasse D slecht begonnen. Het verlies was geen verrassing want het ratingverschil tussen beide teams was enorm. Gezien het verschil in speelsterkte op papier van 125 Elo punten was een ruime overwinning voor de gasten uit Delft niet zo verwonderlijk. In deze ronde moesten we Arjan Wijnberg en Berend van Maassen missen, maar hadden Camile Hol als invaller.

Stefan Jorritsma had geen prettige middag. Volgens zeggen gaf hij na een half uur en 10 zetten een stuk weg en gaf meteen op. Daarna kon hij de verrichtingen van Max Verstappen bij de GP van Singapore op TV volgen. Peter Uylings speelde een rustige partij en kreeg na paardenruil een gelijke stelling op het bord. Na een paar zetjes werd tot remise besloten. Stand ½-1½

Lang stond deze stand op het wedstrijdformulier vermeld totdat snelschaaktalent Dragan Skobic in tijdnood zijn partij verloor. Stand ½-2½. Dennis Bruyn was de enige die een wedstrijdpunt binnen bracht. In het eindspel won hij twee pionnen en de partij. Stand 1½-2½. Nico Kok verdedigde zich zo goed dat er voor zijn tegenstander niets anders opzat dan remise te accepteren. Stand 2-3. Wim Rakhorst speelde zijn positionele partij met verve. Ook in deze partij kon zijn tegenstander niet doordrukken en werd tot remise besloten. Stand 2½-3½. In tijdnood verloor Camile een stuk, maar het bleef spannend of de tijdcontrole kon worden gehaald met nog enkele seconden op de klok voor beide spelers. Helaas voor ons ging het fout. Stand 2½-4½. Paul Spruit was als laatste klaar. Na een rustige partij werd het toreneindspel bereikt met beiden 4 pionnen. In een ingewikkelde stelling leek Paul de overwinning te kunnen behalen. Zijn tegenstander echter wist na torenverlies 2 vrijpionnen te creëren en daarom moest Paul zijn toren offeren om remise te kunnen maken. Stand 3-5. Het tweede team heeft uitstekend gespeeld en de eerste vijf borden hebben zeker een compliment verdiend. Het verlies werd veroorzaakt door de 3 nullen aan de staartborden. Op 7 oktober speelt het tweede een uitwedstrijd in Uithoorn tegen de gepromoveerde SC de Amstel.

Redactie: Ron Faber.

 

De KNSB-competitie seizoen 2017-2018 begint.

De schakers van de Wijkertoren zullen op zaterdagmiddag 16 oktober het schaakcompetitie seizoen 2017-2018 in de KNSB tweede klasse openen met een thuiswedstrijd. Het gedegradeerde Beverwijkse team neemt het dan in het dorpshuis de Moriaan in Wijk aan Zee om 13.00 uur op tegen de gepromoveerde derde team van het Leidse Schaakgenootschap. Hun tegenstanders komen uit Alkmaar, Amsterdam, Den Haag, Krimpen a/d IJssel, Leiden, Nieuw Beijerland (Zuid Holland), Sas van Gent (Zeeland), Voorschoten en de Lier (Westland). Het huidige team is in vergelijking met vorig seizoen danig verzwakt omdat de twee sterkste schakers, mede door de degradatie, de club hebben verlaten. Hun plaatsen zullen worden ingenomen door de jeugdige talenten Cas Kok en Richard Schelvis. Het eerste team bestaat uit de volgende spelers: Thomas Broek, Erik Schoehuijs, Rick Duijker, Jimmy van Zutphen(teamleider), Bart Piet Mulder, Cas Kok, Bastiaan Veldkamp, Richard Schelvis en Cees Duivenvoorde. Het tweede team speelt in de KNSB derde klasse tegen het derde team van de Delftse schaakclub. In2015 is het tweede team kampioen van Noord-Holland geworden en promoveerde naar de 3e klasse. Het afgelopen seizoen werden ze keurig zesde. Hun tegenstanders komen dit seizoen uit Alphen a/d Rijn, Amsterdam, Delft, Haarlem, Hoorn, Spakenburg, Uithoorn en Utrecht. In dit team spelen de volgende spelers: Peter Uylings, Arjan Wijnberg, Paul Spruit, Nico Kok, Wim Rakhorst, Dennis Bruyn, Dragan Skrobic, Stefan Jorritsma (teamleider) en Berend van Maassen. Twee teams in de landelijke competitie is voor onze provinciale stad en regio een prestatie van formaat.

Redactie: Ron Faber

Eerste ronde snelschaak

L.S., 

De eerste snelschaak ronde zit er weer op. Dragan bleek al gauw hierin heel goed te zijn! Hij is dus ook als eerste geëindigd. Alleen Richard kon een half punt tegen zijn monsterscore inbrengen.Hieronder is de eindstand te zien:

 

De heren Dick Meuldijk en Gerard de Vries waren ook aanwezig. Maar die hebben de snelschaakronden op afstand gevolgd 😉 Dus de opkomst was in totaal 15 man.

 Het was weer gezellig en we hopen weer een goede opkomst te hebben in de volgende twee ronden snelschaak!

 Met vriendelijke groet, Hans Wiemerink

 

Toucher est jouer – in the – Kurz-Partie

Geachte clubleden, het nieuwe schaakseizoen is weer gestart. We hebben de website weer online, de traditionele simultaan is gespeeld en de ALV is gehouden. Mijn ambtstermijn als voorzitter is verlengd! Blijkbaar had ik er al weer drie jaar op zitten en heeft men gevonden dat deze functie nog geen vers bloed nodig heeft. Mijn intentie is wederom dit termijn van voorzitterschap naar eer en geweten te vervullen. Alvast dank voor uw vertrouwen.

Na de vakantieperiode zijn we gestart met een Rapid toernooi. Het is altijd even wennen om weer schaak achter het bord te spelen. Geen internet, maar echte stukken en schaakklok bedienen. Altijd leuk. Veel schakers weten dat ik vaak redelijk goed in staat ben om een puinhoop op het bord te creëren. Daarmee heb ik soms succes doordat mijn tegenstander er niet goed op weet te reageren. Bijvoorbeeld mijn fameuze “Polar Bear system”:

Of de “Owen Defence” met de zwarte poppetjes, waar onder andere GM Loek van Wely even geen raad mee wist in een Simultaan partij:

Het spelen van niet “standaard openingen” heeft zijn voordelen maar ook veel nadelen. Over deze openingen zijn wel boeken geschreven, maar zelden gespeeld op Grootmeester niveau. Reden daarvan is dat ze waarschijnlijk niet erg sterk zijn. Maar het geeft wel een hoop lol achter het schaakbord.

In de afgelopen Rapid heb ik weer gepresteerd om via chaos de partij naar mijn hand te zetten. Met de witte stukken heb ik toen tegen mijn clubgenoot Cor Meems voor de verandering eens een succes geboekt. De partij begon met de zogenaamde “Benko opening”, ook wel de “Hongaarse opening” genoemd. Weer een zeldzaamheid. Maar het leidde tot een leuke “Kurz-Partie” die ik met u wil delen:

1.g3 , d5  ;  2.Lg2 , Pf6  ;  3.d3 , e5  ; Het ziet er weer mooi uit op het bord. Nu had ik de intentie mijn koningspion te bedienen. Echter ik pakte per abuis de F-pion vast. Wat betekend dat deze gezet moet worden, vanwege de regel aanraken is zetten! Dat heb je als je weer achter een echt bord met stukken speelt. Dan maar naar 4. f4 !

We kunnen dit de “Wiemerink variant” in de Hongaarse opening noemen. Hier kunt u echter nergens literatuur over vinden….  Maar dit ongelukje geeft een grappige stelling die verder ging met:

4. .. , Pc6 ;  5.Pc3 , Le6  ; 6.Pf3 , Lc5  ;  7.xe5 , Pg4  ;  8.d4 , Lb4  ; 9.0-0 , h5  ; 10.Dd3 , h4  ; 11.Lg5 , f6  ; 12.xf6 , xf6  ; 13.Lxh4 , De7  ; 14.Dg6+   U ziet de Chaos:

Helaas voor mijn geëerde opponent speelde hij nu een blunder: 14. .. , Lf7 (!) Er volgde 15.Dxg4 en zwart gaf op.

Hopelijk komt iedereen op onze clubavond zijn of haar openingswizzard uit proberen!

U bent van hart welkom.

 

Met vriendelijke groet, Hans Wiemerink