Wijkertoren I tegen DD: survival of the fittest

Ik had mij nooit beseft dat schaken zo’n fysieke sport is. Tata maakt echt de reputatie waar, en blijkt wereldwijd toch weer het sportevenement te zijn dat de grootste aanslag op het lichaam levert. Wee de deelnemers!

Ik heb maar eens de statistiek bedreven en wil u de volgende berekening niet onthouden: afgelopen Tour de Frans begon met 174 deelnemers, en eindigde met 145 man. Dat betekent dat een ruime 83% de finish haalt. Een snelle blik door de uitslagen van tata doet blijken dat in elke 10-mans groep toch wel twee mensen de strijd moeten staken. Ofwel, minder dan 80% haalt levend het einde. Ik zie drie mogelijke conclusies, aan u de keuze:

1) Schaken is een extreem intensieve sport, waarbij het lichaam op de proef gesteld wordt. Vooral het continue schoppen onder de tafel, en zetten waarbij stukken op de achterste rij geruild worden, waarna daarna óók nog de klok ingedrukt dient te worden, eisen veel kracht en coördinatie van het lichaam.

2) De conditie van de gemiddelde schaker is niet vergelijkbaar met die van een renner uit de Tour. Ook het gebrek aan een persoonlijke professionele kok tijdens het evenement is een gemis.

3) Teveel schakers gebruiken de tactiek om hun tegenstanders in hun gezicht te hoesten, waardoor er een soort kettingreactie optreedt, waarbij iedereen een gezonde portie van elkaars virussen meekrijgt.

Maar linksom of rechtsom, statistisch gezien is de kans groter om levend terug te keren van een reis naar de maan (100%), dan terug te keren van het tata-toernooi (<80%). Genoeg wiskunde voor nu.

Netaan hersteld van deze zware beproeving, moesten wij met de overlevenden afgelopen zaterdag de volgende inspanning doorstaan: een wedstrijd tegen DD uit Den Haag; een tegenstander die op papier heel sterk is, maar in de poule al een behoorlijke hoeveelheid punten had laten liggen. Ik meen mij te herinneren dat wij vorig jaar het onderspit moesten delven, maar dit jaar waren wij met versterkingen terug gekomen om zaken recht te zetten. Ik heb nog even de Bassie-base erbij gepakt, en het bleek dat ik, zoals ik al vermoedde, inderdaad dezelfde tegenstander had als vorige jaar. Toen een puntje, dit jaar helaas niet.

En het rechtzetten der zaken is dus niet gelukt. Wellicht omdat we teveel remise speelden: vijf stuks maarliefst. En met tweemaal verlies en slecht één schamele overwinning moesten we ons gewonnen geven. Ik kan u een aantal flarden van partijfragmenten tonen die deze misère hebben veroorzaakt, voornamelijk gereconstrueerd vanuit mijn herinnering, dus mogelijk zijn niet alle stukken correct gepositioneerd. Maar ach, dat gebeurt in mijn partijen wel vaker. [Ok, ik kijk er nu achteraf naar, volgensmij klopt er helemaal niks van de stellingen, excuses hiervoor. De ideeën erachter lijken gelukkig nog wel te kloppen volgens Fritz 1.0]

Een vroege nul werd geïncasseerd met de volgende truc:

Dit kwam uit de opening, voelt u zich vrij om een handjevol stukken op de velden eromheen erbij te fantaseren. Ik vermoed dat Pg8-f6 hiervoor niet de beste zet was… 1-0

Dit was de laatste partij die bezig was:

Dit lijkt een iets mindere stelling die misschien nog te houden is. Maar dan moet wit wel de dreiging zien, die na Ld3-b5 uitgevoerd kan worden. Wat antwoordde zwart hierop?

Een klein lichtpuntje kwam van de teamcaptain, die hier de beslissende combinatie aanging:

En verder zag ik nog een trompovski voorbij komen, iets met een vroege b5, en tweemaal een soort damegambiet waarbij c4 opgepeuzeld was. Allemaal goed voor remise. BP tegen een grootmeester trouwens, maar het moge duidelijk zijn dat hij pas lof verdient als hij wint. We moeten streng blijven. Merkwaardig genoeg heb ik bij mezelf moeten constateren dat ik tweemaal kans op een veelbelovende stelling heb gemist: éénmaal Lf8-g7 en éénmaal Lc8-b7. Loperfinancetto zit niet in mijn nature constateer ik.

Maar het geluk wil dat de directe concurrent ook verloren had. Dus nu is de merkwaardige situatie ontstaan dat 4 teams met gelijke punten aan kop staan. Zelfs DD is weer begonnen met fantaseren over winst. Misschien moeten we een petitie indienen van de KNSB dat in onze poule niemand verdient te promoveren. Dat zou eerlijk zijn.

Ronde 7 is tegen het pittoreske Oegstgeest, niet te verwarrend met het minstens zo pittoreske Uitgeest, op 16 maart. Dan kunnen we een vervolg breien aan de huidige misère. Gelukkig kunnen we woensdagavond weer toezien hoe Ajax met een daverend 20-0 verlies met staart tussen de benen naar huis kruipt, en zullen we ons beseffen dat het dus altijd erger kan.

Geplaatst in Nieuws.